Rodzaje uprzęży

Uprzęże do pracy na wysokości - rodzaje, zastosowanie


Uprzęże przemysłowe - zastosowanie

Uprzęże przemysłowe (szelki bezpieczeństwa) mają za zadanie utrzymanie ciała człowieka w czasie odpadnięcia i podczas wiszenia w pozycji pionowej. Układ taśm ma za zadanie równomierne rozłożenie obciążeń w czasie odpadnięcia i wiszenia. Całość musi mieć możliwość regulacji w celu optymalnego dopasowania do użytkownika. Umożliwiają to odpowiednie klamry na udach, barkach i w pasie. Klamry automatyczne pozwalają na indywidualne dopasowanie uprzęży i ich szybsze zakładanie. Uprzęże są wyposażone w punkty wpięcia (klamry zaczepowe) służące połączeniu z liną i systemem asekuracyjnym. Punkty wpięcia są oznaczone literą A lub A/2, jeśli pełny punkt tworzy połączenie dwóch koluch. Uprzęże zazwyczaj posiadają także pętle lub uchwyty do zaczepienia narzędzi.

Rodzaje uprzęży przemysłowych

  1. Uprzęże chroniące przed upadkiem z wysokości – spełniają normę EN 361. Posiadają punkt wpięcia na plecach i na wysokości mostka.
  2. Uprzęże chroniące przed upadkiem z wysokości i do pracy w podparciu – spełniają normy EN 361 i EN 358. Oprócz punktów wpięcia na plecach i na mostku, posiadają pas biodrowy z bocznymi punktami do stabilizacji pracownika w pozycji roboczej.
  3. Uprzęże do pracy z dostępem linowym – spełniają normę EN 813, EN 361 i EN 358 (uprzęże pełne) oraz EN 813 i EN 358 (uprzęże biodrowe). Oprócz punktów wpięcia na plecach i na mostku (uprzęże pełne), posiadają pas biodrowy z bocznymi punktami do stabilizacji pracownika w pozycji roboczej oraz tzw. punkt centralny na wysokości pasa do wpinania sprzętu przy dostępie linowym.

Jak dobrać właściwy model uprzęży?

1. Uprzęże chroniące przed upadkiem z wysokości (EN 361)

stosuje się, gdy użytkownik zwykle nie obciąża uprzęży w czasie pracy i jest ona potrzebna tylko w momencie odpadnięcia. Takie uprzęże są lżejsze i nie obciążają dodatkowo pracownika w czasie prostych czynności.

2. Uprzęże chroniące przed upadkiem z wysokości i do pracy w podparciu (EN 361, EN 358)

stosuje się, gdy pracownik najczęściej wykonuje czynności w połogim terenie, gdzie ma oparcie dla nóg i potrzebuje też bocznej stabilizacji za pomocą dodatkowych lonży.

 

3. Uprzęże do pracy z dostępem linowym

a. uprzęże pełne – (EN 813, EN 361 i EN 358) to najbardziej uniwersalne uprzęże chroniące przed upadkiem, do pracy w pozycji roboczej i do pracy w pełnym zwisie. Jeśli praca w zwisie zajmuje większość czasu, to warto doposażyć uprząż w ławeczkę, która znacznie zwiększa komfort pracy. Punkt centralny pozwala na wpięcie sprzętu do zjazdu i wychodzenia po linie. Są też modele z wbudowanym piersiowym przyrządem zaciskowym (EN 567, EN 12841). Uniwersalność tych uprzęży powoduje, że są one też najcięższe i mało wygodne do chodzenia.

b. uprzęże biodrowe – (EN 813 i EN 358) to uprzęże specjalistyczne głównie do pracy w zwisie i podparciu, ale połączenie z uprzężą piersiową powoduje, że razem spałniają one normę EN 361, tak jak uprząż pełna. Jest to dobre rozwiązanie, gdy pracownik wykonuje różnego rodzaju zadania w zmiennym terenie.

Oczywiście bardzo ważny jest też właściwy dobór rozmiaru. Większość uprzęży przemysłowych posiada duży zakres regulacji, a dostępne są w 3 lub 2 rozmiarach.

Jaki jest okres używania uprzęży?

Okres maksymalnej żywotności sprzętu zawsze określa producent. Część producentów liczy go od daty produkcji, a część dolicza jeszcze okres magazynowania. W przypadku firmy BEAL producent gwarantuje żywotność maksymalnie 15 lat: 5 lat magazynowania + 10 lat od pierwszego użycia. Należy jednak pamiętać, że faktyczna żywotność sprzętu zależy od rodzaju wykonywanej pracy, historii użytkowania i warunków przechowywania.
Więcej informacji odnośnie żywotności sprzętu SOI Beal dostępne na stronie: Trwałość produktów BEAL

Okresowe kontrole

Kontrole uprzęży należy wykonywać przynajmniej raz na 12 miesięcy. Powinna to wykonywać kompetentna, przeszkolona osoba. W razie trudnych warunków pracy takie kontrole należy wykonywać częściej.
Równie ważna jest kontrola indywidualna przed każdym rozpoczęciem pracy, szczególnie gdy uprzaż nie jest przypisana do jednego pracownika.